‘Wilfred is praktijkcoördinator en vader van drie zonen. In zijn columns schrijft hij over het wel en wee in opleidingsland’
Ben je nou tevreden?
Voelt dit voor jou ook zo? Dat je altijd maar op zoek bent naar balans? De balans tussen werk en privé, balans tussen school en werk, tussen inkomsten en uitgaves, vrienden en vrije tijd. Soms voel ik me die acrobaat met 10 draaiende schoteltjes op stokjes: alles moet draaien, niets mag vallen… ik word hier niet tevreden van, ik ervaar stress!
Bovenstaand coaching vraagstuk kwam van een leerling die naast zijn baan en sociale leven ook nog een werk-gerelateerde opleiding moest halen. We vroegen ons vervolgens hardop af hoe hoog je zelf de lat mag leggen.
Zou het misschien fijner voelen als we iets minder hooi op onze vork zouden nemen of ook tevreden kunnen zijn met een niet perfect resultaat? Hoe zou het voelen om wel eens tevreden te genieten van het bereikte uitzicht na het beklimmen van de sociale en hiërarchische ladder? Wat zou er gebeuren als je tegen je leidinggevende zegt dat je geen hogere omzet wil draaien maar dat je met meer plezier je werk wil uitvoeren zonder woorden als sneller, efficiënter en hoger. Zou dit alles realistisch zijn of zijn het loze coachende woorden?
Die leerling van toen spreek ik eigenlijk nooit meer, maar onlangs zag ik iets moois bij zijn huis: er hing een rugzak aan de vlaggenstok: iedereen tevreden?
